Prof. Dr. Murat Sönmezer

Genital siğiller, kadın ve erkeklerde görülebilen, cinsel yolla bulaşan viral lezyonlardır. Enfeksiyonun kaynağı, Human Papilloma Virus (HPV) adı verilen, oldukça yaygın bir virüstür. HPV’nin 200’den fazla tipi bulunmakta; bunların yaklaşık 40’ı genital bölgede yerleşerek siğil oluşumuna neden olmaktadır. Bazı türleri yalnızca dış genital bölgede siğil oluştururken, bazıları rahim ağzında, vajina içinde ya da anüs çevresinde lezyonlara yol açabilir. Uzun süreli enfeksiyonlar, özellikle kadınlarda, rahim ağzı kanseri gibi ciddi sağlık problemleri açısından risk taşır. Bu nedenle HPV enfeksiyonları yalnızca estetik ya da yüzeysel bir sorun olarak değil, kadın sağlığını yakından ilgilendiren medikal bir durum olarak ele alınmalıdır.

HPV enfeksiyonları, en sık cilt-cilt temasıyla, özellikle cinsel ilişki sırasında bulaşır. Prezervatif kullanımı riski azaltmakla birlikte, tam anlamıyla koruma sağlamaz. Virüs, enfekte bölgenin ciltten cilde temasıyla, herhangi bir belirti vermeden de bulaşabilir. Bu da virüsün yaygınlığını artıran temel nedenlerden biridir. Dünya Sağlık Örgütü verileri, 50 yaşına gelmiş her iki kadından birinin HPV ile en az bir kez enfekte olduğunu göstermektedir.

Genital siğiller, çoğu zaman küçük, kabarık ve ciltten hafif farklı renklerde oluşan lezyonlardır. Çoğu vakada ağrı ya da belirgin rahatsızlık yaratmazlar. Ancak bazen kaşıntı, yanma, kanama ya da cinsel ilişki sırasında hassasiyet gibi şikâyetlere neden olabilirler. Siğiller, kadınlarda vulva, vajina, rahim ağzı, anüs çevresi ve kasık bölgesinde; erkeklerde ise penis, testis torbası, kasık ve anüs çevresinde görülebilir. Boğazda, ağız içinde veya dudak kenarında görülen siğiller ise genellikle oral temas sonrası gelişir.

HPV enfeksiyonunun her zaman siğil oluşumuna neden olmadığı bilinmelidir. Çoğu vakada bağışıklık sistemi virüsü baskılar ve kişi farkında olmadan enfeksiyonu atlatır. Ancak bazı HPV türleri, vücutta uzun süreli kalabilir ve ilerleyen dönemde genital siğillerin ortaya çıkmasına ya da daha ciddi sorunlara zemin hazırlayabilir. Bu noktada önemli olan, enfeksiyonun erken dönemde tespit edilmesi ve kontrol altına alınmasıdır.

Tanı sürecinde genital muayene, smear testi ve gerekirse kolposkopi ile rahim ağzı incelenir. HPV DNA testiyle virüsün tipi belirlenerek, yüksek riskli türlerin varlığı değerlendirilebilir. Özellikle rahim ağzı kanseri açısından risk taşıyan tipler (HPV 16 ve 18 gibi) tespit edildiğinde, daha yakın takip ve gerekirse biyopsi planlanabilir.

Tedavi, siğillerin yerleşimi, sayısı ve hastanın genel sağlık durumuna göre kişiye özel olarak planlanır. Genellikle krem ya da solüsyonlarla yapılan topikal tedavilerle başlanır. Daha dirençli vakalarda, kriyoterapi (dondurma), elektrokoter (yakma) veya lokal cerrahi müdahaleye başvurulabilir. Her durumda amaç, mevcut lezyonları ortadan kaldırmak ve enfeksiyonun kontrol altına alınmasını sağlamaktır. Tedavi sonrasında da düzenli takip çok önemlidir; çünkü virüs tam anlamıyla vücuttan atılamayabilir ve nüks riski taşır.

Korunmada en etkili yöntemlerden biri HPV aşısıdır. Aşı, 9 yaşından itibaren uygulanabilir ve özellikle 24 yaşına kadar olan bireylerde etkinliği çok yüksektir. Ancak 45 yaşına kadar, cinsel olarak aktif olan bireylerde de, daha önce HPV ile karşılaşılmamışsa, aşıdan fayda görülebilir. Aşı, hem genital siğillerin hem de HPV ilişkili kanserlerin önlenmesinde etkili bir koruma sağlar.

HPV ve genital siğil, tıbbi takip gerektiren, kişiye özel yönetilmesi gereken bir enfeksiyondur. Ankara’da genital siğil tanısı ve tedavisi konusunda kapsamlı bilgi almak, size özel çözüm planı oluşturmak için kliniğimizle iletişime geçebilir; Prof. Dr. Murat Sönmezer’den randevu alabilirsiniz.

Tıbbi literatürde “in vitro fertilizasyon” (IVF) olarak tanımlanan bu yöntem, ilk kez 1978 yılında uygulanmış ve o tarihten bu yana bilimsel gelişmelerle sürekli olarak daha etkin ve güvenli bir hale getirilmiştir. Türkiye’de ise 1989 yılında ilk başarılı uygulama yapılmış, günümüzde ise modern donanımlı merkezlerde yüksek başarı oranlarıyla yaygın olarak uygulanmaktadır.

Tedavi sürecine, yumurtalıkların ilaçlarla uyarılmasıyla başlanır. Bu uyarımın ardından, belirli büyüklüğe ulaşan yumurtalar ultrason eşliğinde toplanır. Aynı gün erkekten alınan sperm örneği, laboratuvar koşullarında özel işlemlerden geçirilerek döllenmeye en uygun hale getirilir. Mikroenjeksiyon adı verilen teknikle, tek bir sperm hücresi mikroskop altında doğrudan yumurtanın içine enjekte edilir. Bu işlem sonucunda gelişmeye başlayan embriyo, birkaç günlük laboratuvar gözlemi sonrası rahme transfer edilir. Embriyo transferi, kısa süreli, ağrısız ve basit bir uygulamadır. Transferin ardından hastanın kısa bir süre dinlenmesi önerilir; sonrasında ise hasta günlük yaşamına dönebilir. Gebeliğin başlayabilmesi için embriyonun rahme tutunması beklenir ve bu süreç düzenli kontrollerle izlenir.

Tüp bebek tedavisi, bir yıl boyunca korunmasız cinsel ilişkiye rağmen gebelik elde edilememesi durumunda gündeme gelmektedir. Kadında yumurtlama bozuklukları, tüplerin kapalı olması, yumurtalık rezervinin azalması; erkekte ise sperm sayısı, hareketliliği ya da morfolojisi ile ilgili sorunlar tedavinin nedenleri arasında yer alabilir. Ayrıca bazı çiftler için genetik hastalıkların önlenmesi ya da onkolojik tedavi öncesi doğurganlığın korunması amacıyla da tüp bebek tedavisi uygulanabilmektedir.

Her hastanın durumu farklıdır ve başarı, doğru tanı ve bireyselleştirilmiş bir tedavi planı ile mümkündür. Ankara’da tüp bebek tedavisi ile ilgili detaylı bilgi almak, değerlendirme sürecine başlamak ve kişiye özel tedavi seçeneklerini öğrenmek isterseniz, kliniğimizle iletişime geçebilir, randevu oluşturabilirsiniz.